حجت الاسلام و المسلمین دکتر داوود فیرحی در گفت و گو با "کلمه" در باره نقش حسین (ع) در زندگی انسان امروز گفت: حضور امام حسین (ع) در زندگی سیاسی ، اجتماعی ومذهبی انسان مسلمان بحث امروز، دیروز ، فردا و پس فردا نیست بلکه بحث رابطه انسان ، انسانیت و آزادگی است.

 وی با اشاره به ضرورت مبارزه با ظلم در اندیشه امام حسین (ع) گفت: این جمله که « ای مردم اگر دین ندارید لااقل آزاده باشید» یعنی زیر بار ظلم نروید . حرف ناحق را قبول نکنید. این کلامی است که مربوط به ذات بشریت است. مربوط به زمان خاصی نمی شود و اساسا به خاطر همین است که امام حسین (ع) برای همیشه زنده می ماند.

این استاد دانشگاه یاد آور شد: امام حسین(ع) به خاطر مبارزه با یزید پسر معاویه زنده نیست، امام حسین (ع) به خاطر مبارزه با تحقیر ، مبارزه با ظلم ، مبارزه با تکبر ، نشان دادن این که انسان اگر آزاده باشد مرده آن هم زنده است، زنده می ماند. به خاطر این موضوع امام حسین (ع) اهمیت دارد. امام حسین(ع) به پرسش جهانی انسان پاسخ می دهد نه به مسئله یک دوره.

پیام امام حسین(ع) همیشه زنده است چراکه با ذات انسان عجین شده است. تاانسان هست این پیام ها هم هست.

وی در عین حال تاکید کرد: مشکلی  که وجود دارد این است که انسان موجودی است که از یک طرف ارزش های جهان شمول و فرا تاریخی دارد و از طرف دیگر ضرورت های زندگی تاریخی نیز همراه اوست. معمولا در برخی موارد این دو با یکدیگر تداخل پیدا می کند. یکی در یکی دیگر گم می شود. وظیفه تمیز دادن بین این دو، بر عهده کسانی است که بار فرهنگ جامعه را به دوش می کشند. آنها باید نشان دهند انسانیت غیر از انسان امروز و دیروز است. انسانیت همیشه هست. بنابراین این نوع پیام ها را به هر فردی بگوئید می شنوند و آن را گوش می کنند. 

استاد اندیشه سیاسی دانشگاه تهران به ذکر نمونه ای از الگو گیری از حسین (ع)در قرن بیستم پرداخت و گفت: به طور مثال یکی از عکس العمل هایی که به پیام امام حسین(ع) صورت گرفته توسط گاندی رهبر هند است. او پیرو ادیان ابراهیمی نیست اما پیامی را که امام حسین به جهان می دهد را دریافت می کند و می گوید :«من برای هند چیز تازه‏ای نیاوردم؛ فقط نتیجه‏ای را که از مطالعات و تحقیق‏هایم درباره تاریخ زندگی قهرمانان کربلا به دست آورده بودم، ارمغان ملت هند کردم. اگر بخواهیم هند را نجات دهیم واجب است همان راهی را بپیماییم که حسین بن علی علیه‏السلام پیمود».

وی خاطر نشان کرد: این گونه پیام ها پیام های دائمی هستند. در این بین یا باید آدمی خودش تفکر کند و ارزش های درونی افرادی مانند امام حسین(ع) را درک کند یا باید به او آموزش دهند. اما گاهی هم پیام امام حسین (ع) گم می شود. احساس می کنم دو اتفاق باعث گم شدن پیام جهانی امام حسین (ع) شده است. یکی صوری سازی و تکیه بر برخی از مظاهری مانند گریه بی فلسفه یا شبیه سازی و یا گسترش دین مداحان است.

فیرحی تاکید کرد: این گونه موضوعات وقتی مرتب تکرار می شوند به مانند فیلم یا یک غذای خوشمزه عمل می کنند. تکرار آنها انسان را خسته می کند. دو سه بار شما گریه کنید خسته می شوید. خنده هم همینطور است.در رساندن پیام امام حسین(ع) نیز این اتفاق افتاده و بر مسائلی تکیه شده که دیگر کارایی ندارد. در واقع این نوع برخورد، معرفی انحرافی امام حسین (ع) است. 

وی دومین مساله را معرفی حسین و  ارزش های حسین (ع) که قریب به 60 سال عمر کرده تنها در یک نیم روز عاشورا دانست. داوود فیرحی گفت:  کمتر به امام حسین(ع) قبل از عاشورا و حتی بعد از عاشورا پرداخته می شود. در واقع همه چیز به نوعی تبدیل به خاطره گویی شده است یا حتی بعضی مواقع بازسازی خاطره. من فکر می کنم مشکل در انسان امروزی قرن بیست و یکمی نیست مشکل در پیام رسانان پیام امام حسین (ع) است که هر چقدر اصلاح شود بهتر این پیام منتقل می شود.